دیزباد وطن ماست

راه های دیزباد؛ از آبادی مدنی تا ویرانی محیط زیست

«دیزباد وطن ماست»- گاهی در توسعه در بین دو راهی قرار می گیریم. اینکه کدام مسیر صحیح است و کدام مسیر اشتباه، چیزی است که باید بین بد و بدتر دست به انتخاب زد.

اساسا وجود راه در هر کجا به معنای آبادی است و تا راه نباشد، آبادانی با مشکلات زیادی ممکن خواهد بود. بنابراین اگرچه کشیدن راه میان باغ ها و در فضاهای مختلف چالش هایی را به همراه دارد، اما هیچ کسی منکر این نیست که اگر راهی نبود، هیچ آبادانی نیز نبود.

دیزباد امروز در معرض چنین فضایی قرار گرفته است. در واقع این چالش در بسیاری از مناطق وجود دارد که آیا باید راهی ماشین رو برای این قسمت داشته باشیم یا خیر؟

گاهی این مساله با سلامتی مردم پیوند می خورد. به عنوان مثال راه های میان ده به دلیل عدم اسفالت، باعث ایجاد گرد و غبار شده و مشکلات ریوی را برای دیزبادی ها ایجاد می کنند. 

از طرف دیگر وقتی جاده ای کمربندی کشیده می شود، حجم زیادی از پوشش طبیعی از بین می رود و در ادامه نیز آن منطقه برای عده زیادی دسترس پذیر می شود که خود می تواند تبعات ثانوی را از قبیل آتش سوزی تقویت کند.

سوال اینجاست که چه باید کرد؟ قطعا مدیران دیزبادی به این سوال پاسخ صحیحی خواهند داد.



کمربندی شمال دیزباد به راه بازه بالا وصل شد

«دیزباد وطن ماست»- راه اندازی کمربندی شمال دیزباد به راه بازه بالا، مشکل ترافیک داخل دیزباد را کاهش داد.

به گزارش دیزباد وطن ماست،  یکی از مشکلات بزرگ دیزباد، عرض باریک معبر اصلی داخل روستا بود که فقط امکان عبور یک خودرو سواری از آن بیشتر میسرنبود و این موضوع سال ها موجب راه بندان های بزرگ و ناراحتی مردم بود . 

این موضوع چندین  نوبت در جلسه شورای اسلامی  و شورای  مشورتی دیزباد مطرح و مقرر شد  هزینه  خرید املاک  مسیر از جانب مردم تهیه شود.
خوشبختانه  با همت اعضای شورای  مشورتی  بخشی از هزینه ها ی  آن تامین شد و شورای اسلامی و دهیاری از روز 22 اسفند ماه عملیات اجرائی را آغاز و در روز 26 اسفند به پایان رساندند. این پروژه حدود 200 متر طول و 5/4 متر عرض دارد که هزینه  اجرای ان حدود 60 میلیون تومان برآورد شد.

گشودن این معبر موجب تردد خودروهای آتش نشانی در مواقع اضطراری شده و با توجه به آمدن گاز به دیزباد کمک زیادی به ایمنی روستا می کند.

گفتنی است این کمربندی  دو طرفه شده و عبور تراکتور، کامیون و وانت بارها فقط از آن صورت خواهد گرفت و همچنین با توجه به اینکه عملیات اجرائی سنگ فرش معبر اصلی روستا از روز 20 فروردین 97 آغاز شده است.

 اجرای این پروژه، قبل از شروع پروژه بعدی بسیار ضروری بود همچنین عدم تردد تراکتور و وانت بارها از داخل روستا موجب جلو گیری از آسیب به سنگ فرش معابر می شود که با اجرای این پروژه این موضوع منتفی است.


حفظ حریم راه‌های اصلی و فرعی در دیزباد

«دیزباد وطن ماست»- نظارت برساخت و سازهای کنار راه‌های اصلی و فرعی با همکاری اداره راه و شهرسازی یکی از مسائلی بوده که بسیار موردتوجه قرارگرفته است.

به گزارش دیزباد وطن ماست، در این مورد بسیار جدی عمل شده است، حتی در این مورد چندین دیوار که در حریم قرارگرفته تخریب‌شده است.

همچنین بر اساس مصوبه شورا مقررشده است در کنار راه‌های فرعی دیوار گذاری‌ها به نحوی انجام گیرد که هر باغ کنار جاده، دارای پارکینگی باشد که هم صاحب باغ بتواند خودرو خود را پارک نماید وهم دو ماشین عبوری بتوانند از کنار یکدیگر بگذرند، این طرح نیز اجرا وبر آن نظارت‌شده است.


راه های خصوصی!!! در دیزباد علیا

«دیزباد وطن ماست»- همیشه سوژه هایی برای عکاسی در هر جا پیدا می شود. این بار باز این سوژه به بحث راه اختصاص یافته است. راه های مالرویی که امروز دیگر همه حق عبور از آن را ندارند. فکر می کنم اگر شورا برای مساله راه چاره ای نیاندیشد، در آینده باید از منجنیق برای رفتن به باغ های دیزباد استفاده کرد!!!


نگاه خوشبینانه به توسعه = توسعه دیزباد علیا

وقتی افراد مدتی از روستای خود دور می شوند، عموما حس نوستالوژیکی خوبی نسبت به آن پیدا می کنند. خاطرات گذشته اگرچه همراه با تلخی و شیرینی است، اما با مرور زمان تنها شیرینی آن بر جای می ماند. 

در کنار این موضوع، گاهی اوقات بوِیژه در سال های اخیر که به دلیل مهاجرت دیزبادی ها از دیزباد، ضابطه ها دیگر نظارت نشده و به نوعی برخی خاطرات بدی (از دیوارهایی که در ملک آنها کشیده شده یا راه هایی که به خاطر عدم رعایت ضوابط بسته شده اند) در اذهان باقی مانده است.



این مساله باعث می شود که عده ای از دیزبادی ها به عمران و توسعه دیزباد خوشبین نباشند. آنها مدام داستان های خود را مرور می کنند و در عدم عدالت و ضوابط سخن می گویند. 

نهایت این سخنان می رسد به جایی که هیچ زمان اتفاقی برای توسعه دیزباد پیش نیاید، اما آیا واقعا این خاطرات اینقدر تلخ هستند؟


ما امروز در دیزباد نیاز به کمک هر دیزبادی داریم. با کمک هر دیزبادی که در واقع گامی برای آبادی باغ و ملک خودش بردارد، ما دستی از کمک گرفته ایم. تنها راه آن نیز خوشبین شدن نسبت به شرایط جدید است.


دیزباد می تواند در سال 2020 یا 1404 که سند چشم انداز کشور در آن ترسیم شده، به عنوان توسعه یافته ترین روستای کشور مطرح شود. این واقعا دور نیست. اما ما باید نسبت به آن خوشبین باشیم. نسبت به مدیریت دیزباد خوشبین باشیم و این خوشبینی را در میان تمام دیزبادی ها اشاعه دهیم.


تنها با این خوشبینی است که می توان پل هایی ساخت که توسعه دیزباد در نتیجه آن رقم بخورد.


باز هم بر می گردم به آخرین جمله مهندس محمود کردی در جلسه آموزشی شورای اسلامی دیزباد:


دست به دست هم دهیم به مهر- دیزباد خود را کنیم آباد... ان شاء الله