X
تبلیغات
زولا

دیزباد وطن ماست

یادداشتی در باب مدرسه دیزباد

«دیزباد وطن ماست»- حسین میرشاهی (سلمانی) در گروه فتو دیزباد که اخیرا با مدیریت ایشان و جناب آقای کریم میرشاهی مدیریت می شود یادداشت جالبی را در باب مدرسه دیزباد منتشر کردند که در اینجا نیز منتشر می کنم.

وی می نویسد: «همدلان دیزبادی مدرسه دیزباد خود به تنهایی گویای حرف های ناگفته ای است که طی سالیان متمادی در ذهن و اندیشه بسیاری از مردم وجود داشته است.

 ورود مدرسه در ایران با سختی تمام میسر شد چراکه مردم ایران در بسیاری از مناطق آن را علم کافری دانسته و از آن احتراز می کردند اما در دیزباد مدرسه با دستان توانمند دیزبادی ها و با کمترین مشکل بنیان گذاشته شد.

امروز مدرسه دیزباد که از سال 1312 تاسیس شده، 85 ساله می شود. ساخت مدرسه ی دیزباد سبب شد مردم این دیار فرهنگ و اقتضائات متفاوتی نسبت به سایر افرادی که در روستا زندگی می کردند، پیدا کنند.

این افراد پس از فارغ التحصیلی به شهرها آمدند و برخی اوقات نیز از ایران مهاجرت کردند و دنیایی متفاوت از آنچه در واقع از یک روستایی انتظار می رفت را تجربه کردند.



مدرسه ناصر خسرو دیزباد ثمره اندیشه ای است که ریشه در عقلانیت  دارد. عقلانیتی که توسط حضرت علی (ع) پرورده شده و به عنوان میراث به ما رسیده است. 

در سایه این عقلانیت است که امروز دیزبادی ها  در کنار همدیگر به توسعه روستای خود می اندیشند. در سایه این عقلانیت است که می توان در آینده شاهد ترقی و توسعه روزافزون دیزباد بود. و حتی روستاهایی چون پیوه ژن و قاسم آباد علم و پیشرفت خود را مدیون این حرکت اجتماعی میدانند فقط کافی است که امروز نگاهمان، رویکردمان و حرفمان همه در جهت توسعه باشد. توسعه ای که از توسعه فرهنگی شروع شده و به توسعه اجتماعی و توسعه اقتصادی ختم می شود.

مدرسه ی دیزباد درختی بود که ثمره اش را داد  و هر درختی عمری دارد  ....

پس زاویه ی دیدتان را نسبت به این موضوع مثبت کنید .»


 حسین در این یادداشت می خواهد که نگاه مان به سمت و سوی توسعه دیزباد باشد، چیزی که شاید محوری ترین پیام دیزباد وطن ماست در این چند ساله بوده است. امیدواریم که این فهم در بین دیزبادی ها آنقدر تکثیر شود تا بتوانیم پیشروی تاریخی دیزباد را که تنها در منطقه خودمان بوده، در بین روستاهای کشور و حتی در سطح جهان مطرح کنیم. کلید این هدف در جامعه مدنی نهفته است. 

نقش روستای دیزباد در توسعه اقتصاد نیشابور فراموش شده است

«دیزباد وطن ماست»- خبرگزاری ایسنا در خبری با عنوان «نیشابور؛ نقش فراموش شده روستا در رونق اقتصاد» به نقل از حسین علوی نسب، رئیس شورای شهرستان نیشابور به این موضوع پرداخت.

این گزارش پس از اشارات مشروحی که در باب فرصت های روستایی دارد به دیزباد هم می پردازد و می نویسد: 

«شهرهای اقماری و روستاهای دامنه رشته کوه بینالود، دیزباد، بوژمهران، گرینه، درود، قدمگاه، خرو، بار، چکنه و... خود دارای زیرساخت‌های طبیعی است که می‌توان با سرمایه‌گذاری برای ترویج موقعیت‌ها استفاده کرد.»


بهره گیری از فناوری های نوین برای درآمدزایی دیزبادی ها

«دیزباد وطن ماست»- دیزباد از یک نظر محلی برای تولید کالا و خدمات است و این کالا و خدمات به دلیل تولید در روستا هزینه های کمتری دارند.

در عین حال با استفاده از تکنولوژی های نوین ارتباطی و اطلاعاتی که اینک به خوبی در دیزباد امکان استفاده یافته اند می توانند برای توسعه منابع درآمدی پایدار دیزبادی ها مورد استفاده قرار بگیرند.

در این زمینه حتی سایت هایی هستند که این اجازه را به شما می دهند که کالای تولیدی روستای خود را در فضای اینترنت به فروش بگذارید.

دیزباد  امروز فرصت های بسیار خوبی برای تولیدات صنایع دستی دارد، علاوه بر آن تولیدات کشاورزی می تواند در دیزباد به خوبی مورد استفاده قرار گیرد و از طریق شبکه های اجتماعی و سایت های اینترنتی به فروش برسد. 

تنها نیاز به عزمی جزم برای شروع یک فعالیت است و به نظر می رسد که باید نهادهای مدنی دیزباد از این قبیل اقدامات حمایت کنند تا در نهایت بتوانیم شاهد توسعه اقتصاد دانایی محور دیزبادی ها باشیم.


حرکت دیزباد به سمت منابع پایدار درآمدی

«دیزباد وطن ماست»- اینکه ما در دیزباد افرادی را به عنوان ساکنان دائمی کمتر می بینیم به دلیل ناپایدار بودن درآمدهای روستایی است.

کسانی که در دیزباد بتوانند منابع مالی پایدار درآمدی برای خودشان ایجاد کنند قطعا به حضور دائم در دیزباد رو می آورند. حضور دائم در دیزباد به معنای عدم حضور در شهر نیست. بلکه به معنای استفاده از منابع طبیعی دیزباد برای زندگی با کیفیت است.

امروز در شهرها آلودگی های زمین، آب و مواد غذایی تولید شده با مواد شیمیایی باعث شده است که سلامتی افراد به شدت تهدید شود. اگرچه امروز عمر افراد در شهرها بالاست اما سال های آخر عمر معمولا با بیماری هایی سپری می شود که زندگی را برای افراد بسیار سخت می کند.

برای اینکه بخواهیم به سمت منابع پایدار درآمدی دیزباد حرکت کنیم نیازمند توسعه صنایعی هستیم که کار مستمر را نیاز داشته باشد. بخشی از این مشاغل باید توسط شورای اسلامی و دهیاری ایجاد شود. مشاغلی مثل نگهبانی در دیزباد یا آبیاری و نگهداری از بوستان ناصر خسرو دیزباد جزو این دسته از فعالیت ها می شوند.

اما بخش دیگر آن باید توسط نهادهای جامعه مدنی در دیزباد ایجاد شود که هنوز در این زمینه فعالیت کمی ملاحظه می شود. امید که در ماه های آینده فعالیت های بیشتری در زمینه آغاز فعالیت های این نهادها در دیزباد شاهد باشیم.


اهداف و چالش های توسعه دیزباد

«دیزباد وطن ماست»- اهداف توسعه دیزباد با نگاه کلان به توسعه دیزباد می توان به چهار دسته کلی تقسیم کرد:

  1. اهداف اقتصادی
  2. اهداف  اجتماعی
  3. اهداف سیاسی
  4. اهداف طبیعی.

 بطور کلی توسعه دیزباد، فرآیند توسعه دادن و مورد استفاده قرار دادن منابع طبیعی و انسانی، تکنولوژی، تسهیلات زیربنایی، نهادها و سازمانها، سیاستهای دولت و برنامه ها به منظور تشویق و تسریع رشد اقتصادی در دیزباد جهت ایجاد اشتغال و بهبود کیفیت زندگی دیزبادی ها برای ادامه زندگی و پایداری حیات است.


در گذشته بعضی مدیران و سیاست‌گذاران امر توسعه، صرفاً بر «توسعه کشاورزی و باغداری» متمرکز می‌شدند که امروز نتایج نشان داده است که توسعه روستایی صرفاً از این طریق محقق نمی‌شود.



روستای دیزباد جامعه‌ای است که دارای ابعاد اجتماعی مختلف است و نیازمند توسعه همه‌جانبه است نه صرفاً توسعه کسب‌  و کار و نظامی به نام «کشاورزی و باغداری». هرچند باید گفت که از طریق توسعه کشاورزی و باغداری موفق نیز الزاماً توسعه دیزباد محقق نمی‌شود. چون اولاً فواید توسعه کشاورزی عاید همه روستاییان نمی‌شود (بیشتر عاید واسطه ها می‌شود)، ثانیاً افزایش بهره‌وری کشاورزی باعث کاهش نیاز به نیروی انسانی می‌شود (حداقل در درازمدت) و این خود باعث کاهش اشتغال روستاییان و فقر روزافزون آنان و مهاجرت بیشتر به سمت شهرها می‌شود.


اما بدون شک مناطق روستایی برای توسعه با مشکلات و چالشهایی روبرو هستند که شناخت آنها باعث می شود مسئولین استراتژی مناسب جهت توسعه را برای روستاها انتخاب کنند.

چالشهای مناطق روستایی عبارتند از:

  1. عدم دسترسی به سرمایه وامکانات
  2. مشکل درعرضه کالاها وخدمات
  3. تاکید بر یک صنعت یا کسب وکار خاص
  4. تمایل شدید به مهاجرت
  5. گسترش روزافزون تغییرکاربری اراضی زراعی
  6. امکان ریسک کمتر در روستاها
  7. کمبود سازمانهای حمایت کننده

1 2 3 >>