دیزباد وطن ماست

عادات بد اجتماعی در دیزباد

«دیزباد وطن ماست»- عادات بد اجتماعی در روستایی که مهد فرهنگ خراسان لقب گرفته است، می تواند چهره ای ناخوشآیند از دیزباد را به نمایش کشد.

امروز بیشتر از گذشته کشورمان ایران در معرض انواع و اقسام مواد مخدر قرار گرفته است. موادی که به قیمت های نه چندان گران در اختیار مردم قرار دارد و افرادی را به دام خود می کشد و تا از بین رفتن کامل آنها این موضوع ادامه می یابد.

توریستی شدن دیزباد به این موضوع دامن می زند، چراکه بسیاری از افراد فضای بکر دیزباد را به عنوان مکانی برای استعمال موادشان انتخاب می کنند.

یک عزم جدی برای از بین بردن اعتیاد، در قالب نهادهای مردمی (NGO) در دیزباد می تواند مسیر را به گونه ای مطلوب تغییر دهد.

مردم روستا در فضایی کاملا بسته قرار دارند. این یک نکته مثبت است و آن اینکه می توان آنها را کنترل کرد. می توان در  دیزباد شرایط را برای تغییر مساعد کرد. 

اما این موضوع علاوه بر جهد به زیرساخت هایی نیاز دارد. زیرساخت هایی برای تفریحات سالم، گردشگری و حفظ طبیعت که همه می توانند در خدمت هدایت انسان ها قرار گیرند.

قطعا برخورد با جامعه ای که صد در صد از این نظر سالم اند، در ذهن توریست جایگاه متفاوتی را ایجاد می کند.

خوشبختانه آمار اعتیاد در دیزباد نسبت به آمار کشور متفاوت و کمتر است. این امر به دلیل فرهنگ و شرایط مردم دیزباد بوده اما هنوز با مطلوبمان فاصله داریم که امید می رود در جهت توسعه اجتماعی دیزباد اقداماتی در این مسیر صورت گیرد.

یادداشتی در باب مدرسه دیزباد

«دیزباد وطن ماست»- حسین میرشاهی (سلمانی) در گروه فتو دیزباد که اخیرا با مدیریت ایشان و جناب آقای کریم میرشاهی مدیریت می شود یادداشت جالبی را در باب مدرسه دیزباد منتشر کردند که در اینجا نیز منتشر می کنم.

وی می نویسد: «همدلان دیزبادی مدرسه دیزباد خود به تنهایی گویای حرف های ناگفته ای است که طی سالیان متمادی در ذهن و اندیشه بسیاری از مردم وجود داشته است.

 ورود مدرسه در ایران با سختی تمام میسر شد چراکه مردم ایران در بسیاری از مناطق آن را علم کافری دانسته و از آن احتراز می کردند اما در دیزباد مدرسه با دستان توانمند دیزبادی ها و با کمترین مشکل بنیان گذاشته شد.

امروز مدرسه دیزباد که از سال 1312 تاسیس شده، 85 ساله می شود. ساخت مدرسه ی دیزباد سبب شد مردم این دیار فرهنگ و اقتضائات متفاوتی نسبت به سایر افرادی که در روستا زندگی می کردند، پیدا کنند.

این افراد پس از فارغ التحصیلی به شهرها آمدند و برخی اوقات نیز از ایران مهاجرت کردند و دنیایی متفاوت از آنچه در واقع از یک روستایی انتظار می رفت را تجربه کردند.



مدرسه ناصر خسرو دیزباد ثمره اندیشه ای است که ریشه در عقلانیت  دارد. عقلانیتی که توسط حضرت علی (ع) پرورده شده و به عنوان میراث به ما رسیده است. 

در سایه این عقلانیت است که امروز دیزبادی ها  در کنار همدیگر به توسعه روستای خود می اندیشند. در سایه این عقلانیت است که می توان در آینده شاهد ترقی و توسعه روزافزون دیزباد بود. و حتی روستاهایی چون پیوه ژن و قاسم آباد علم و پیشرفت خود را مدیون این حرکت اجتماعی میدانند فقط کافی است که امروز نگاهمان، رویکردمان و حرفمان همه در جهت توسعه باشد. توسعه ای که از توسعه فرهنگی شروع شده و به توسعه اجتماعی و توسعه اقتصادی ختم می شود.

مدرسه ی دیزباد درختی بود که ثمره اش را داد  و هر درختی عمری دارد  ....

پس زاویه ی دیدتان را نسبت به این موضوع مثبت کنید .»


 حسین در این یادداشت می خواهد که نگاه مان به سمت و سوی توسعه دیزباد باشد، چیزی که شاید محوری ترین پیام دیزباد وطن ماست در این چند ساله بوده است. امیدواریم که این فهم در بین دیزبادی ها آنقدر تکثیر شود تا بتوانیم پیشروی تاریخی دیزباد را که تنها در منطقه خودمان بوده، در بین روستاهای کشور و حتی در سطح جهان مطرح کنیم. کلید این هدف در جامعه مدنی نهفته است. 

جای «فرهنگ» در برنامه شورای اسلامی دور پنجم دیزباد

«دیزباد وطن ماست»-  با ورود به دور پنجم، درس هایی از دوره چهارم گرفته شده که احتمالا قرار است در این دوره به کار گرفته شود.

دیزباد هنوز با مساله شکار، آتش سوزی کوه ها، چرای دام ها، سرقت و مسائل دیگری روبروست که نیاز به توسعه اجتماعی و فرهنگی را ضروری تر از بخشهای توسعه روستایی و گردشگری می نمایاند. اینها گزینه هایی هستند که در توسعه دیزباد باید موضوع برنامه ریزی باشند.

در واقع توسعه پایدار دیزباد، توجه به نسل های آینده ای است که می خواهند از وطنمان بهره بگیرند و در صورت عدم توجه به مقوله فرهنگ و اجتماع نمی توان به اهداف توسعه پایدار دست یافت و توسعه صرف، دیزباد را تبدیل به مکانی برای انواع بزهکاری ها خواهد کرد.

به بیان دیگر، در صورتی که بتوانیم برنامه ای برای توسعه فرهنگی مردمی که از اطراف و اکناف به دیزباد می آیند داشته باشیم، می توانیم منتظر دیزبادی آباد باشیم که نه تنها خود دیزبادی ها در این آبادی سهیم خواهند بود بلکه گردشگران بیشتر از دیزبادی ها به این فرآیند کمک خواهند کرد. 

اخیرا یکی از دانشجویان دانشگاه مشهد به نام مریم کهنی بر روی «اکوتوریسم» پایان نامه خودش را می نویسد، این کار به نظر من می تواند نرم افزار ورود به عرصه توریسم مناسب دیزباد را ارائه دهد. همچنین بهره گیری از این قبیل پژوهش ها می تواند آینده دیزباد را به گونه ای مناسب رقم بزند. مهم نیست که چقدر زمان می برد، زیرا اگر بخواهیم کار بی مطالعه انجام بدهیم، قطعا با مسائل و مشکلات زیادی در حوزه توسعه دیزباد روبرو خواهیم شد.

توسعه فرهنگی نه فقط نیاز امروز مردم دیزباد است بلکه به نظر می رسد نیاز است با همکاری شوراهای اسلامی روستاهای اطراف نیز برنامه های آموزشی برای فرهنگ سازی روستاهای اطراف اجرا شود تا آنها نیز با آگاهی نسبت به فعالیت های توسعه ای دیزباد اقدام کنند.

بگذارید بحثم را روشن کنم. فرض کنید ما دیزباد را توسعه دادیم، بوستان پیش تختگاه دیزباد را آماده کردیم، اما یک شب گروهی از روستای مجاور تمام درختان بوستان را آتش دادند، آیا می توانیم خسارت آن را جبران کنیم؟ ما هزینه زیادی برای یگان حفاظت می دهیم تا بلحاظ سخت افزاری مانعی در برابر نابهنجاری های افراد پدید آوریم، اما بعد نرم افزاری آن را چه می کنیم؟ آیا برنامه ای برای آموزش مردم روستاهای اطراف داریم؟ تجربه 4 سال گذشته آیا به ما نشان نداده است که وقتی توسعه رخ می دهد، اگر مردم با آن آشنا نباشند، مقاومت های  نابخردانه می کنند.

بنابراین اگر دیزباد که امروز در مسیر توسعه قرار گرفته، محور توسعه بایستی بیشتر از گذشته بر خردورزی و آگاه سازی مردم بگردد، تا در فرآیند توسعه مردم به جای نهادهای دولتی نقش اصلی را بازی کنند.

در نتیجه باید فکری نو ساخت و خرد جمعی را بار دیگر به کمک خواست که چطور می توانیم با همکاری نهادهای مدنی و نهادهای دولتی در روستاهای اطراف، آگاهی های لازم را برای مردم به نحوی ایجاد کنیم، که در روبرو شدن با روستای توسعه یافته دیزباد با جهل و بی خردی برخورد نکنند. توسعه صرف دیزباد، بدون در نظر گرفتن توسعه فرهنگی و توسعه اجتماعی کمتر توفیق خواهد یافت و بنابراین این گزینه می تواند نقطه اتکایی برای رهبران دیزبادی باشد.

کارناوال ها و مراسم مختلفی که در دیزباد برگزار می شود، فرصت مناسبی است تا بتوان با بهره گیری از نیروهای متخصص در زمینه آموزش اقدام کرد. ضمن اینکه این مراسم نباید به مراسم موجود از گذشته خلل وارد کند. 

به کار گیری از نهادهای مدنی در روستاهای اطراف یکی دیگر از اقداماتی است که به نظر می رسد می تواند این شرایط را دگرگون کند.

امیدواریم که با توجه به این نکات و نکات دیگری که از خرد جمعی در باب مسائل فرهنگی و اجتماعی گرفته می شود، دیزباد بتواند در سال جدید راه خودش را در مسیر توسعه پایدار باز کند.


رئیس شورای اسلامی دیزباد: این راه نه به فقیرستان بلکه به قبرستان است

«دیزباد وطن ماست»- در سال جاری  شهرستان نیشابور، استان خراسان  و شاید هم کشور ما با بزرگترین چالش اقلیمی در یک قرن اخیر رو به رو بوده است.

به گزارش دیزباد وطن ماست، هیچ یک از ما  تا کنون این وضعیت را تجربه نکرده ایم. انتظار است تک تک تحصیلکردگان ذیربط و همچنین کشاورزان آگاه به نحو مقتضی، علم و تجربه خود را در اختیار مردم و سایرکشاورزان قرار دهیم  تا بلکه بتوانیم با کمک یکدیگر، اندک کمکی برای خروج از وضعیت اسف بار موجود برداریم.

باید این را بدانیم دعا کردن در هر وضعیتی مطلوب است اما بهتراست این را نیز بدانیم که خداوندبزرگ طبیعت را در مدار مشخص و بر اساس نظمی بی نظیر آفریده است.، این ما بوده ایم که بی نظمی را بوجود آورده ایم بنابر این پیش از آنکه برای باران دعا کنیم، دعا کنیم خداوند اندکی دانائی، صداقت و تدبیر به مسئولین و تصمیم گیران ما که هم اعتبار و هم اختیار و هم آموزش در دستشان است عطا فرماید.

 در چند دهه اخیر از میزان  بارندگی ها کاسته شده، هوا گرم تر شده، تعداد روزهای یخبندان و همچنین تعداد روزهای ابری سال کاهش یافته، باد و شدت آن افزایش یافته و برمیزان ریزگردها اضافه شده است. این تغییر وضعیت و بدتر از آن عملکرد نادرست ما، موجب کاهش آب رودخانه ها، چشمه ها و قنوات شده و با برداشت بی رویه آب از چاه های عمیق، سطح آب های زیر زمینی نیز به شدت پایین رفته است. جنگل ها را نابود کرده ایم، اراضی کشاورزی را تخریب کرد ه ایم، هوا را به شدت آلوده کرده ایم و...

ماحصل این رویکرد ها، چیزی جزء نابودی آب و خاک کشور، تخریب محیط زیست، نابودی آبادی ها، مهاجرت و در نهایت نزاع و جنگ نخواهد بود، نباید به مردم وعده باران داد. منطقه ما از قدیم الایام در اقلیم خشک و سرد قرار داشته و همچنان باقی خواهد ماند. بسیار بسیار ضرورت دارد در این مورد همگان احساس مسئولیت نموده و بی تفاوت نباشیم. متاسفانه این روزها ایراد گیری مد شده و ما خودمان را مبرا از آسیب های واردشده به محیط زیست و منابع طبیعی می دانیم. چقدر نیکوست که هر کس در حد بضاعت علمی و تجربی خود و بدون فوت وقت،  قدمی بردارد وکمکی کند.

 مردم، شورای اسلامی و دهیاری  دیزباد بالا با احساس مسئولیت و طی سالیان گذشته در این ارتباط اقداماتی کاربردی و عملی نسبتا خوبی انجام داده اند و تجاربی کسب نموده اندکه شایسته دانستیم در اختیار همگان، بویژه باغداران مناطق کوهستانی قرار دهیم تا بلکه مورد استفاده قرار گیرد:



  1. آموزش مردم اولویت اول ما بوده است، ما از هر فرصتی، نظیر شرکت در مجالس عمومی عزا و عروسی وهمچنین جشن هائی که در اماکن عمومی برگزار می شود، استفاده کرده و به عنوان یک کلاس عمومی رایگان موضوع آب و حفظ محیط زیست رابرای بانوان و آقایان مکررا و سالهاست بازگو می کنیم.
  2.  با نصب بنرهای آموزشی در مکان های مشخص و همچنین استفاده از فضای نمایشگاه های یادها وخاطره های دیزباد در سالیان متوالی، مسائل ومشکلات زیست محیطی، بویژه بحران آب را به مردم و به طور اخص به جوانان  اطلاع رسانی کرده ایم.
  3.  حفظ و احیاء  مراتع وجنگل ها فوق العاده مهم و از اهمیت خاص برخوردار است، بدین منظور از سالها قبل بوته کنی را ممنوع کرده ایم، کشت دیم را به صفر رسانیده ایم،  تعداد گله های گوسفند را از 22 گله به یک گله کاهش دادیم،  مرتع فروشی را نیز برای همیشه فراموش کرده ایم،  به همین دلیل سالهاست که ما در دیزباد سیل ندارم و نفوذ آب در  کوه ها و شیب ها، در حد بسیار عالی است، تبخیر از سطح خاک کمتر شده  و با وجود بارندگی کمتر، خوشبختانه پایداری منابع آبی ما بیشتر از گذشته شده است. 
  4. با شوراها و دهیاری های روستاهای همجوار روابط خوبی برقرار کرده ایم و با استفاده از علم دعوتی ها و سایر مسائل مذهبی موضوعات مشترک را مورد گفتگو قرار داده ایم. البته مسائل زیست محیطی و حفظ منابع طبیعی همیشه در اولویت بوده است و به نتایج کاربردی خوبی رسیده ایم و به انها نیز عمل کرده ایم. 
  5.  به منظور حفظ منابع طبیعی و محیط زیست و همچنین پاسداری از امنیت عمومی نخستین یگان حفاظت مردمی روستائی کشور را با کمک و همکاری ادارات و ارگان های ذیربط و از محل خودیاری مردم ایجاد نموده ایم و پنج سال است که در تمام روزهای سال با نیرو های آموزش دیده فعالیت می نماید و خوشبختانه عملکرد بسیار مطلوبی برجای گذاشته به نحوی که رضایت مردم و مسئولین را جذب نموده است.
  6. با دادن  نهال توت رایگان به مردم، آنها را تشویق به کشت درخت توت در حاشیه  باغات و  دامنه کوه ها کرده ایم تا بدین ترتیب هم درآمد آنها را اضافه کنیم و هم رهگذران از میوه آن بهره ببرند و با این کار برفضای سبز کوهستان اضافه و هوا را تلطیف وسردتر نمائیم . بدین ترتیب با کاهش دمای اطراف باغات میزان تبخیر و تعرق باغ را کم کرده تادرختان زود تشنه نشوند.
  7. تقریبا تمامی استخرهای خاکی، بتنی شده و جوی ها نیز کانال کشی یا لوله گذاری شده است و آب از منبع تا پای درختان بدون پرت هدایت می شود.
  8.  هم اکنون برای جلو گیری از هدر رفت آب و ذخیره آب در زمستان، ایجاد  استخرهای سرپوشیده  بزرگ بتنی  و یا تانکرهای بزرگ ذخیره آب  در حال گسترش می باشد  تا بدین ترتیب بتوانیم  آب کمکی درختان را در تابستان تامین کنیم. 
  9. با توجه به اینکه آب مناطق کوهستانی از رودخانه و یا چشمه تامین می شود وآب از فروردین تا پائیز  به تدریج کم می شود، مردم گونه ای ازدرختان میوه را می کارند که حتی الامکان تا نیمه تابستان محصول آن برداشت شود و یا اینکه گونه های کم آب تررا انتخاب می کنندتا دچار کمبود آب نشوند.
  10. مردم غالبا از کودهای حیوانی و کمپوست ها استفاده می کنند که بیشتر رطوبت را نگه میدارند و از تبخیر نیز جلو گیری می کنند. 
  11.  به منظور تولید محصول سالم از کودهای ماکرو و ریز مغذی ها در حد معقول استفاده می کنند و بویژه از کودهای پتاسه و روی برای کاهش تنش خشکی استفاده می شود. 
  12. به منظور توازن ریشه و قسمت های هوائی درخت،  هرس زمستانه و تابستانه انجام می گیرد تا از تعرق بیشتر درخت، جلوگیری و میوه مرغوب تر شود.
  13.  در هنگام کاشت نهال گودال ها تا سرحد امکان گود برداری و مجددا پر می شوند تا ریشه به اعماق نفوذ نموده و ضمن رشد بهتر نهال، درخت نیز با کم آبیاری مبارزه نماید.
  14. برخی از باغداران  دو تا سه روز بعد از هر آبیاری پای درختان را کولش سطحی داده و هموار می نمایند تا  تبخیر از سطح خاک کاهش یابد.
  15. در فصل بهار علف های هرز به وسیله علف چین ها زده شده و به صورت کود سبز در پای درختان باقی می مانند که حکم مالچ را دارند و از تبخیر جلو گیری می کنند. 
  16. کولش سطحی پای درختان در اواخر بهار نیز متداول می باشد که موجب مخلوط شدن کود حیوانی با خاک و کاهش تبخیر از سطح خاک می شود.
  17.  مردم سعی می کنند آبیاری باغات بیشتر در هنگام غروب، شب ویا صبح زود انجام گرددتا درخت بتواند از آب بیشتری استفاده نماید و از تبخیر و تعرق  نیز کاسته شود.
  18.  به منظور افزایش سطح سبز روستا نخستین بوستان روستائی شهرستان نیشابور را در سطح هفت هکتار ایجاد نموده و از سال 92 نهال کاری آن را با گونه های مقاوم به کم آبی شروع و در نظر داریم انشالله آن را به یک جنگل تبدیل کنیم. 
  19. اغلب موضوعات فوق الذکر از طریق همکاری دوستان مسئولیت پذیر و خردمند از تهران و  مشهد به تصویر کشیده شده و در دو مستند قصه های آب و همچنین نسیم آبادی از شبکه های مستند، شبکه یک و همچنین شبکه خراسان رضوی پخش شده است. 
  20. اگر چه روستای دیزباد بالا، روستای الگوی ایران در حفظ محیط زیست شناخته شده ولی باید  بپذیرم  دیزباد در سطح کشور یک نقطه است و هیچ گاه با یک گل بهار نمیشه و برای حفظ و احیاء محیط زیست نیاز به عزم وهمت همگانی است. 


آن قصر که جمشید در او جام گرفت .........................................................آهو  بچه کرد  و روبه  آرام گرفت

بهرام که گور می گرفتی در همه عمر.........................................................دیدی که چگونه گور بهرام گرفت

این یادداشت توسط رئیس شورای اسلامی دیزباد، مهندس محمود کردی نگارش شده است. 

اجرای برنامه‌های ورزشی جام نوحصار دیزباد

«دیزباد وطن ماست»- با برنامه‌ریزی روابط عمومی شورا، در سه سال متوالی مسابقات جام نوحصار برگزارشد.

به گزارش دیزباد وطن ماست،  استقبال گسترده مردم و به‌ویژه جوانان در این مراسم چشمگیر بود.

مراسم ملی نوحصار از روز نوحصار به ماه نوحصار تغییریافته است و موجب شور و شوق فراوان در تمام پنجشنبه و جمعه‌های مردادماه دیزباد شده است.



1 2 3 4 5 ... 8 >>